Inderdaad! Deskundigen zijn het er over eens dat partiële matrixsystemen de meeste zekerheid bieden om nauw aansluitende approximale contactpunten te verkrijgen. Dit komt doordat de laterale druk van de veer net zo werkt als een McKean-separatiehulpmiddel ten behoeve van orthodontie1.

Een V-Ring ís een partiëel matrixsysteem. De enige functionele verschillen tussen het V-Ring matrixsysteem en andere partiële matrixbanden zijn:

• Met de V-Ring kan de matrixband bijzonder goed in een volledige anatomisch correcte boog worden gehouden.
• De V-Ring zorgt dat de matrixband op de cervicale rand van het gebitselement blijft zitten en voorkomt dat de band zich door wegglijden van het naastliggende contactpunt vandaan beweegt.
• De veer van de V-Ring is van NiTi en beschikt over een grote veerkracht.
• De V-Ring past om grote caviteiten.
• De retentie is beter.
• De separatie is beter, doordat de veer een grotere laterale kracht uitoefent.

Het is dus eigenlijk heel logisch dat de V-Ring contactpunten van uitstekende kwaliteit oplevert.

V-Ringen zijn niet veel duurder dan andere, concurrerende systemen en leveren betere resultaten op, terwijl ze minder frustratie opleveren en minder tijd kosten. Bovendien zijn ze van roestvrij staal en NiTi, materialen die langer meegaan. De kosten van de Tab-Matrix, een verbruiksartikel, zijn vergelijkbaar met die van andere partiële matrixbanden.

Vergeet niet hoeveel het u kost wanneer u een proximale restauratie opnieuw moet uitvoeren omdat het contactpunt te wensen overlaat. Als u probeert dit meteen te doen, raakt u achter op schema, met alle stress van dien. Als u het later doet, zal de patiënt u in een slecht daglicht stellen omdat hij of zij dan denkt dat u uw vak niet beheerst. Dit gaat ten koste van uw geloofwaardigheid, u bent meer tijd kwijt en hebt meer kosten, terwijl er geen geld binnenkomt wanneer u de restauratie moet overdoen! Frustrerend!

Wanneer bij klasse II-caviteiten een gewone matrix (Tofflemire) wordt gebruikt, heeft dit als gevolg dat het element door de dikte van de matrixband in de verkeerde richting beweegt (de matrix moet immers door de intacte zijde worden gehaald). Dit betekent dat u twee matrixbanddikten moet overbruggen om nauw aansluitende contactpunten te realiseren. Ook levert een Tofflemire vaak cylindrische restauraties op met een slechte contour en een contactpunt net aan de rand. Deze methode is talloze malen beproefd en is door de meesten als onvoorspelbaar beoordeeld. Hebt u de presentatie van Graeme Milicich bekeken (zie de link op onze website www.triodent.com)? Deze mooie presentatie biedt veel uiterst nuttige informatie en is bovendien gratis!

• Trek aan de matrixband zodat deze van de restauratie vandaan beweegt; dit om het vastplakken aan het adhesief ongedaan te maken.
• Pak met de speciale TrioDent Pin-Tweezers het gaatje in de zijgedeelten van de Tab-Matrix en trek er aan. Bij het pakken van de Tab raakt het lipje vaak los, maar bij de gaatjes aan de zijkanten lukt dit beter. Ook kunt u proberen tussen de matrixband en de restauratie te flossen (gebruik flosdraad met was). Merk op dat de Tab-Matrix zodanig van de restauratie is losgemaakt dat deze rond het contactpunt kan worden gedraaid.
• De Tab-Matrix zal nu moeiteloos naar buiten glijden als u deze met de Pin-Tweezers of een klem goed vasthoudt.

De Tab is UITSLUITEND bestemd voor plaatsing en NIET voor verwijdering. Wij zijn ervan overtuigd dat het hechtingsmedium de matrixband aan de composiet doet vastkleven. Het is dan ook heel belangrijk het vastplakken van de matrixband met een sonde of plat kunststof instrument ongedaan te maken in plaats van te blijven trekken. Als de matrixband eenmaal is losgekomen, kunt u deze als het goed is heen en weer bewegen zodat de band rond het contactpunt kan draaien. Vervolgens kunt u de matrixband ondanks de beperkte ruimte tussen de contactpunten op deze manier betrekkelijk eenvoudig wegtrekken.